در سال های اخیر دانشمندان مواد در حال بررسی امکان تولید محصولات با استفاده از خود مونتاژ کامل یا جزئی برای تولید سریع تر یا با هزینه کمتر بوده اند. در سیستم های زیستی، دو مواد خود را به یک سوم مونتاژ می کنند، فرایندی که دانشمندان آن را همجوشی می نامند، تا یک اصطلاح فیزیک را قرض بگیرند. و هنگامی که یک ماده خود به خود به دو یا چند ماده دیگر تقسیم می شود، آن را فرایند شکافت می نامند. در این مطالعه جدید، محققان تکنیکی را برای ساخت نخ های مبتنی بر گرافن اکسید با استفاده از این دو فرایند توسعه داده اند.
کار تیم بسیار اساسی است. آن ها رشته های متعددی از اکسید گرافن ساختند که سپس به مدت ۱۰ دقیقه در یک محلول حلال غوطه ور شدند. هنگامی که این رشته ها از محلول بیرون کشیده می شوند، به هم متصل می شوند تا یک نخ واحد، یا رشته نخ تشکیل دهند. آن ها همچنین راهی برای برگرداندن فرایند - با فرو بردن نخ در یک محلول حلال متفاوت- توسعه دهند.
آن ها همجوشی و شکننده برگشت پذیر الیاف اکسید گرافن مرطوب (GO) را مورد مطالعه قرار داد، جایی که بسیاری از الیاف ماکروسکوپی را می توان به الیاف ضخیم تر فیوز کرد یا در هنگام تحریک توسط حلال به الیاف منفرد بکر جدا شد. تغییر شکل هندسی پویا لایه پوسته الیاف اکسید گرافن ناشی از تبخیر حلال و نفوذ کلید دستیابی به چرخه های همجوشی-شگرد برگشت پذیر است.
چیزی که این تکنیک را مؤثر می کند این است که اکسید گرافن در محلول متورم می شود. این کار پولک هایی را که لایه بیرونی فیبر را تشکیل می دهند مجبور می کند تا محکم تر گرد هم بیایند و به این ترتیب پوست تشکیل دهند.
هنگامی که بسته نرم افزاری از محلول حذف می شوند، کشش سطحی بسته نرم افزاری را به هم می کشد تا شکل استوانه ای تشکیل شود. الیاف تازه ساخته شده خشک می شوند و به الیاف اجازه می دهند که به هم بچسبد. سپس رشته ها به یک راه حل دوم قرار می گیرند تا این نخ ها را شل کنند و دوباره به شکل اصلی خود آزاد کنند. این فرایند ممکن است در ساخت معماری های پیچیده مفید ثابت کند.
