شناسایی الیاف مصنوعی

الیاف مصنوعی رایج عمدتا شش اسپندکس سنتی است ، یعنی پلی استر ، نایلون ، اکریلیک ، پلی پروپیلن ، وینیلون و کلر. اسپندکس همچنین به عنوان یک رشته کششی معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد.

1. ساختار مورفولوژیکی الیاف مصنوعی مختلف

به دلیل ترکیب شیمیایی متفاوت هر الیاف مصنوعی ، روشهای چرخش و تشکیل الیاف آن متفاوت است. روش های چرخش و فرم دهی تأثیر مهمی در ساختار ریخت شناسی الیاف دارد.

مانند پلی استر ، نایلون و پلی پروپیلن با استفاده از چرخش مذاب. اکثر الیاف اصلی اکریلیک ، وینیلون ، کلر بیشتر با روش مرطوب می چرخد. اسپندکس ، مقداری از وینیلون و اکریلیک با چرخش خشک در حال چرخش. پلیمرهای در حال چرخش و مذاب را از طریق فشار سوراخ چرخان ذوب کنید. در خنک کننده و پخت هوا ، شکل مقطع فیبر آن و شکل سوراخ چرخنده ، مقطع متعارف گرد است. رشته های ریسیده مرطوب به دلیل رسوب حلال در محلول پخت می شوند و عمدتاً بصورت مقطعی غیر دایره ای بوده و دارای ساختار آشکار هسته پوستی هستند.

2 ، ویژگی های سوزاندن الیاف مصنوعی مختلف

در استفاده از روش احتراق برای شناسایی الیاف ، تمرکز بر روی مشاهده الیاف نزدیک شعله ، تماس با شعله و ترک شعله در هنگام حالت ، و توجه به بوی تولید شده توسط سوزش و ویژگی های باقی مانده پس از سوزاندن

3 ، حلالیت شیمیایی الیاف مصنوعی مختلف

انواع مختلفی از مواد الیافی در برابر اسیدها ، قلیاها ، حلال های آلی و سایر معرف های شیمیایی پایداری متفاوتی دارند.

4 ، نقطه ذوب الیاف مصنوعی مختلف

دمایی که بلورهای داخل پلیمر کاملاً ناپدید می شوند ، یعنی دمایی که بلورها ذوب می شوند ، نقطه ذوب نامیده می شود. الیاف مصنوعی در نقش درجه حرارت بالا ، ساختار پیوند ماکرومولکولی تغییر می کند. ابتدا نرم می شوند و سپس ذوب می شوند. اکثر الیاف مصنوعی مانند بلورهای خالص نقطه ذوب دقیق ندارند و همین فیبر به دلیل تولید کنندگان مختلف یا تعداد دسته ای دارای نقطه ذوب متفاوتی است. با این حال ، نقطه ذوب همان فیبر در یک محدوده نسبتاً باریک ثابت می شود ، که به شما امکان می دهد نوع فیبر را شناسایی کنید. الیاف سلولزی طبیعی ، الیاف سلولزی بازسازی شده و الیاف پروتئینی ، به دلیل اینکه نقطه ذوب آنها بالاتر از نقطه تجزیه است ، در دمای بالا ذوب نمی شوند و تجزیه نمی شوند.

روش نقطه ذوب به طور کلی برای شناسایی الیاف مصنوعی با ویژگی های متمایز نقطه ذوب قابل استفاده است و برای الیاف سلولز طبیعی ، الیاف سلولز بازسازی شده و الیاف پروتئینی قابل استفاده نیست. معمولاً به عنوان وسیله ای برای شناسایی کیفی به خودی خود مورد استفاده قرار نمی گیرد ، اما می تواند به عنوان یک روش تکمیلی تأیید بر اساس سایر روش های شناسایی استفاده شود.

نقطه ذوب الیاف به منظور شناسایی نوع الیاف ، با مشاهده درجه حرارت الیاف در حین انقراض در زیر نقطه ذوب متر یا میکروسکوپ قطبی با دستگاه اندازه گیری دما و دما تعیین می شود. خصوصاً برای الیاف مصنوعی مانند پلی استر ، نایلون و پلی پروپیلن که دارای خصوصیات مورفولوژیکی طولی و مقطعی و خصوصیات سوختن هستند ، روش نقطه ذوب یک مزیت عمده دارد.

5 ، طیف سنجی مادون قرمز الیاف مشترک

طیف سنجی مادون قرمز (طیف سنجی مادون قرمز ، تحقیقات مادون قرمز) تحقیقات در اوایل قرن بیستم آغاز شد ، زمانی که دانشمندان بیش از 100 نوع ترکیب آلی طیف سنجی مادون قرمز را برای شناسایی ترکیبات ناشناخته منتشر کردند تا یک وسیله قدرتمند برای شناسایی باشد. 70s بعد ، بر اساس توسعه فن آوری رایانه ای الکترونیکی ، تکنیک های آزمایشی طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR) وارد آزمایشگاه شیمی مدرن&# 39 شد و به ابزاری مهم برای تجزیه و تحلیل ساختاری تبدیل شد.

1. اصول اساسی طیف سنجی مادون قرمز

هنگامی که یک پرتو از نور مادون قرمز با طول موج پیوسته به نمونه تحت آزمایش تابش می یابد ، فرکانس ارتعاش یا فرکانس چرخش یک گروه در مولکول ماده همان فرکانس نور مادون قرمز است ، انرژی جذب مولکول از سطح اصلی ارتعاش (چرخش) سطح زمین به سطح انرژی ارتعاش بالاتر (چرخش) ، مولکول انرژی تابش نور مادون قرمز را جذب می کند ، سطح انرژی لرزش و چرخش می پرد ، طول موج نور در آن مکان توسط ماده جذب می شود. جذب نور مادون قرمز توسط مولکول با وسیله ای ثبت می شود و یک طیف سنج مادون قرمز بدست می آید. بنابراین ، طیف سنجی مادون قرمز از ویژگی های جذب مواد به نور مادون قرمز استفاده می کند تا به تجزیه و تحلیل ساختارهای فیبر برسد. هر باند جذب مشخصه در طیف شامل اطلاعاتی در مورد گروههای مولکولی و پیوندهای نمونه است و مواد مختلف دارای طیف جذب مادون قرمز متفاوت هستند.

طیف سنج های مادون قرمز معمولاً از طول موج (λ) یا تعداد موج (σ) به عنوان مختصات افقی برای نشان دادن محل اوج جذب و انتقال (T٪) یا جذب (A) به عنوان مختصات عمودی برای نشان دادن شدت جذب استفاده می کنند.

2. تقسیم طیف مادون قرمز

دامنه طول موج طیف مادون قرمز تقریباً 0.75 تا 1000 میکرومتر است. طیف مادون قرمز معمولاً به سه منطقه تقسیم می شود: منطقه مادون قرمز نزدیک ، منطقه مادون قرمز مادون قرمز و منطقه مادون قرمز دور.

به طور کلی ، طیف نزدیک به مادون قرمز با دو برابر شدن و ترکیب فرکانس های مولکول تولید می شود. طیف مادون قرمز متعلق به طیف ارتعاش فرکانس اساسی مولکول ها است. و طیف مادون قرمز دور متعلق به طیف چرخشی مولکولها و طیف ارتعاش گروههای خاص است. از آنجا که اکثر مواد آلی و معدنی دارای باند جذب فرکانس اساسی در منطقه مادون قرمز هستند ، منطقه مادون قرمز متوسط ​​ترین منطقه مورد مطالعه و کاربردی است و معمولاً به عنوان طیف مادون قرمز متوسط ​​شناخته می شود.

با توجه به مبدأ قله های جذب ، طیف فروسرخ میانی را می توان تقریباً به دو منطقه تقسیم کرد: منطقه فرکانس ویژه و منطقه اثر انگشت.